Soms zijn er altijd van die gesprekken die je bijblijven. Zo werkte ik elf jaar geleden – in de zomer van 2007 – bij een energieleverancier op de klantenservice. Er belt op een gegeven moment een vrouw in die maar één wens heeft. Het gesprek ging ongeveer zo.

Mevrouw (zwaar Limburgs accent): Goedemiddag, ik heb van u een jaarafrekening teruggekregen en daar staat op dat ik geld terugkrijg.

Ik: Nou, dat is goed nieuws, toch? 

Mevrouw: Maar nee, dat is geen goed nieuws, en zou u alstublieft Limburgs willen spreken, want dat versta ik beter (ze kwam uit het uiterste Zuiden*).

Ik: Maar mevrouw, u belt nu met een bedrijf dat in het Noorden gevestigd zit, ik kan geen Limburgs (wat klopt: ik woon er wel, maar het begon allemaal in het Noorden).

Mevrouw: Oh, nou goed, maar terugkomend op die rekening. D’r klopt geen bal van!!

Ik: Mag ik even uw gegevens erbij pakken, dat kijkt wat makkelijker.

Nadat ik de gegevens erbij had gepakt en alles had doorgelopen met de dame, concludeerde ik dat toch alles klopte. Mevrouw werd daar best wel boos over.

Mevrouw: En toch klopt het niet. Snappen jullie dan helemaal niks!?

Ik: We hebben samen alles nagelopen en kan écht niets anders concluderen dat het niet klopt.

Mevrouw: Ja, maar ik wil geen geld terugkrijgen maar wil juist BETALEN!

Ik (met stomheid geslagen): Oh…..kee…..

*Omwille van de privacy plaatsnaam weggelaten

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *